Een hype mag je het wel noemen, denk ik. Al hoewel je nog veel mensen met vragen ziet over de bataat ziet, neemt de groei in de moestuinen van Nederland hand over hand toe. Ik schreef al eerder over de bataat, maar tegenwoordig hoef je er niet veel moeite voor te doen om een knol te laten kiemen, je koopt gewoon een plant. Bij de Intratuin bijvoorbeeld, of de gespecialiseerde kweker.

Of…je laat ze overwinteren. Maar dat is nog best lastig voor een tropische plant die onze daglengte eigenlijk niet gewend is. Voor het raam, of onder kunstlicht…de verschillen zijn niet heel groot, de plant blijft hoe dan ook moeite houden om te groeien.

Maar als het dan lente is, en de plant kan in de volle grond zijn gang gaan….berg je dan maar. Het is een plant met vele talenten. Door zijn woekerende groeiwijze (niet voor niets familie van de ‘pisbloem’) wordt het een mooie bodembedekker. En: het blad kun je dus eten. Sinds ik dat ontdek heb, eet ik geen spinazie meer. Helemaal kun je het niet vergelijken met spinazie. De smaak zit ergens tussen snijbiet, andijvie en spinazie in. Maar jongens, wat lekker!

IMG_1661

 

Er zijn van die groentes die je echt vers moet eten. Asperges bijvoorbeeld. Dat als je ze tegen elkaar aan wrijft, ze zo lekker piepen. Zodat je weet dat het vers is. Aardappels. Nog niet te groot en nog niet al te stevig in hun jasje gegroeid. Zodat je ze van de schil los kan wrijven. Als je dat al zou willen…

Maar de ui…die zeker…misschien wel de meest onderschatte groente uit de moestuin, maar de smaak van verse uien -mits een goed ras- is onvergetelijk. Natuurlijk hangen ze hier ook te drogen, maar het liefst eet ik er zoveel mogelijk de eerste twee weken.
‘Ui’ zeggen we hier trouwens niet. Wij hebben het in het Brabantse echt over ‘juin’.

Hoe dan ook; in deze tijd van het jaar -de uientijd-  is elk excuus welkom om Reibekuchen te maken. Een gerecht uit misschien wel de meest onderschatte keuken van Europa; de Duitse.

Het was nog voor de Wende. Vorige eeuw dus, toen ik er voor het eerst een proefde. Op de Bahnhof in Koln. En ze kostte exact 1 Deutschmark. Nee. Niet zo lekker als met verse uien, maar ik begrijp dat men niet alle geoogste uien in twee maanden op kan eten 😉

Voorlopig eten we hier nog regelmatig Reibekuchen. Ook proberen?
Hier vind je een (Duitstalige) uitleg, maar erg ingewikkeld is het niet. Uien en aardappels in gelijke verhoudingen mengen. Wellicht iets meer aardappel dan ui. Bloem en een ei erbij. Koekjes maken en bakken. Of frituren. Op te dienen met appelmoes of stroop.

knoflookstelen

 

Je hoort het wel vaker. Mensen die groente eten, maar eigenlijk maar de helft. Nou niet met mij in de buurt. Gewoon omdat ik het zonde vind om voedsel te verspillen. En in dit geval: er is bijna niets lekkerders te bedenken dan geroosterde knoflookstelen.
Neem de niet al te stugge delen van de steel. Meestal is dat het bovenste deel van de stengel. In een zakje in de koelkast blijven ze minstens nog een week goed.

Badeend

 

 

Schattig he. En daar mag je dan zomaar voor zorgen 😉 De vorige twee pullen hebben het helaas niet gehaald. Een vos, denken we. Ja, midden in de stad. Voor iedereen die aan loopeenden wil beginnen: zorg alsjeblieft voor een afsluitbaar nachthok. Het is dus helaas echt nodig.

Loopeend
Deze jongens vallen nog wel mee, maar de echte handenbindertjes zijn een jaar jonger. Gelukkig al weer groot genoeg om het huis te verlaten. Vier keer per dag de bak verschonen, eten aanbieden, aandacht geven. Bak verschonen, noem maar op. Handenbindertjes dus. Inmiddels zitten ze bij bovenstaande jongens, die helaas geen Laurel en Hardy heten, maar gewoon Blacky en Witje. Zij zijn aan hun tweede nestje toe. Het eerste is door een bunzing leeg geroofd. Ja, midden in de stad.

In de buurttuin mogen ze de slakken van het veld gaan eten. Als het zo vochtig blijft, kunnen ze ongetwijfeld hun lol niet op. En wij ook niet, met al die kleine loopeendjes straks. 😉

2016-04-14 09.31.16
Toegegeven. Het heeft wat voeten in de aarde, een klok ophangen en werkende krijgen. En denk vooral niet dat je deze zelf repareren kan, als je eigenlijk twee linkerhanden hebt, maar dat niet wilt toegeven ;-

De radaren en tandwieltjes liggen nog ergens in een doos te wachten tot ik de moed op kan brengen. Maar voorlopig hebben we een vogelhuisje op stand. Laat maar komen die zomer…

brandnetel

 

Tegenwoordig als ik de hond uit laat heb ik standaard een plastic zakje bij me. Niet alleen voor de behoefte van de hond, maar ook om onderweg wat brandnetels te kunnen plukken. En het werkt. Als je plukt met het zakje om je hand heb je geen enkele last van de brandhaartjes.

Natuurlijk willen we de brandnetels die wat verder weg staan van de doorgaande weg. Niet die van de plasstrook, zeg maar…
Dit is de ideale tijd van het jaar om brandnetels te plukken. De jonge scheuten zijn barstensvol energie en goede voedingsstoffen. Laat je niet tegenhouden als de onderkant van het blad paars is. Dit is een indicatie voor het mineraal ijzer. Extra gezond dus.

Maar wat moet je ermee? Kan me voorstellen dat je die vraag stelt.

Eenmaal thuisgekomen gaan ze de droger in. Een uurtje of vier totdat ze kurkdroog zijn en daarna gaan ze in een potje om te bewaren. Niet meer en niet minder. Toepassing: als spinazie. Een beetje verkruimelen door de rijst of over de lasagna. Extra waardevolle vitamines en mineralen die je maaltijd net een extra ‘touch’ geven.

 

 

Bloemkool

Bloemkool

In deze bladerenbrei zit toch echt een hagelwit kooltje van een centimeter of vijf doorsnede. Weeuwenteelt. Dat wil zeggen dat de bloemkool eind augustus is gezaaid en over een week of acht oogstbaar is. Al die tijd heeft ze in de kas gestaan en me toch enige zorgen gebaard. Een paar exemplaren hadden last van knolvoet, een zeer besmettelijke ziekte.

Die planten hebben we dan ook geruimd en met de onderliggende aarde het pad naar de moestuin opgehoogd. Dan waren er nog de slakken. Heel veel slakken. Korrels strooien leek niet echt te helpen, maar inmiddels heb ik een wondermiddel ontdekt waar je op internet niet veel over leest. 😉

Niet verder vertellen, maar het geheim is plassen over de bloemkool. De plant is blij met de stikstof en slakken voelen zich er niet thuis. Het resultaat is een mooie bloemkool. Niet dat we thuis reppen over de kweekmethode, want dan wordt er niet meer gegeten maar vanaf nu zweer ik bij dit wondermiddel.

radijsjes

radijsjes

De radijsjes komen al mooi op. Een extra vroeg ras, speciaal voor in de kas.  Aangezien ik toch in de kas aan het werk was, gelijk maar even de aardappels gecontroleerd. Deze zijn begin februari de grond in gegaan en behoorlijk geworteld:

2016-03-12 12.15.10

Buiten de kas bloeit de pruimenboom al volop. De lente komt er aan!

 

 

 

 

IMG_0428

 

 

Men nemen twee bedkanten, twee pvc buizen (ruim vijftig jaar oud, kwamen bij renovatie uit de lift tevoorschijn 😉 et voilà’ daar is je eigen ‘rozenboog’. Nu ja, rozen zullen het niet worden, maar het vormt een ideale plek voor de muizenmeloentjes  Eigenlijk veel te vroeg gezaaid, maar inmiddels lekker koel weg gezet, dus die zullen het hopelijk wel trekken tot half mei.

IMG_0429

 

Onder de ramen -even de schilder lief aankijken en een deel van de oogst beloven- zijn de meiknolletjes gezaaid. Ook vroeg, maar onder het glas durfde ik het wel aan. Let wel op dat je geen dubbel glas gebruikt. Het houdt de warmte wat buiten.

Het rek linksboven bestaat uit een ander beddeel, dat vast is gezet door middel van twee hangsystemen voor vitrages. Aluminium, dus het roest niet. Handig! Hier kan straks de citroenkomkommer naar lievelust groeien. Maar nu de rest van de klimmers nog….

 

 

spinazie

spinazie

In een klimaat dat volledig in de war is, zeggen die ene rups en dat enkele Lieveheersbeestje natuurlijk niets. Maar toch…overal wordt al druk gezaaid. Het eerste perkgoed ligt in de winkels . De pruimenboom bloeit helaas al volop en vanmorgen zag ik de bijen rondjes vliegen boven hun korf. Erger: de voorraad van het voorgaande seizoen begint op te raken…

De eendenvriendjes zijn begonnen met het leggen van eieren, al laat de bevruchting nog even op zich wachten. Dat geeft niet, want eendeneieren zijn best lekker. (Rood puntje in het ei? Niet eten, dan is het bevrucht. Of langer wachten zodat je Balut kunt eten, als je daarvan houdt).

 

Sjalot

Sjalot

De in oktober geplante uien, knoflook en sjalotten zijn onmiskenbaar aan een spurt bezig, al hebben ze het in deze koude en natte tijd van het jaar zwaar. Volgend jaar toch maar op een bedje zetten. Alhoewel ik op zandgrond teel, was het de afgelopen dagen best nat.

Begin november werd er spinazie gezaaid. In de koude kas zelf. Dat is later weer onder gespit om de grond wat te verrijken, de spinazie in manden mocht blijven. Met bovenstaand resultaat 😉 Half februari is er weer spinazie gezaaid in de volle grond (onder vliesdoek) zodat we ook in maart en april spinazie kunnen oogsten. Alhoewel verse spinazie erg lekker is, wordt in huize van Houten de meeste spinazie gedroogd zodat je altijd ‘verse’ groente bij de hand hebt. Soms gaat het om een combinatie van groentes. Brandnetel kun je bijvoorbeeld perfect mengen met spinazie. Het resultaat gaat in een strooibus en je hebt een smaakvolle toevoeging van je lasagna of soep.