Foto: Diana's mooie moestuin

Foto: Diana’s mooie moestuin

 

Ieder jaar probeer ik wel iets bijzonders in de tuin te laten groeien en bloeien. Een paar jaar geleden waren dat bovenstaande aubergine’s met het formaat van een pruim. Dat waren dan gelijk de enige aubergine’s die me ooit gelukt zijn, want het kweken van aubergine’s is een vak apart dat aan mij niet helemaal besteed is.  De oude wijven kool of eeuwig moes was ook niet echt een succes. Een plant die ruim veertig jaar oud kan worden en eigenlijk niet hoort te bloeien, bloeide bij mij het allereerste seizoen.

Maar ja, wat is bijzonder?

Soms denk je dat iets helemaal niet bijzonder is, blijken de hard-core tuinders er nog nooit van gehoord te hebben. De buurvrouw die toch al zeker tien jaar op de tuin zit had er nog nooit van gehoord: aardperen. De 80 Jarige een paar tuinen verderop, geboren zoon van een groenteman, vroeg zich nog af of je in het Nederlandse klimaat überhaupt wel knoflook kon telen en zuring wordt vaak voor onkruid aangezien.

Benieuwd wat men dit jaar van de eetbare Afrikaantjes vind. Ik verheug me er in ieder geval nu al op. 😉

 

 

looopeend

Weer of geen weer. In de moestuin is altijd iets te doen. Vandaag de afrastering gedeeltelijk vervangen door buxusboompjes. Daarna was het overigens snel gedaan, want het regende dat het goot en de nieuwe vriendjes hadden nog wat aandacht nodig. Bij het betreden van de tuin kwamen ze me al vrolijk kwakend tegemoet.

Wel gezellig, maar eigenlijk was dat loslopen nu net niet de bedoeling. Met de overvloedige regenval van de afgelopen tijd was de grond rondom hun hek wat uitgespoeld. En daar kun je natuurlijk lekker onderdoor om te scharrelen in de moestuin.  Lekker wormpjes zoeken. Slakjes en ander grut. Dat wordt deze zomer dus sla zonder slakken.

Zoete aardappel

Bataat

Toegegeven. Het duurde even voordat deze blog weer in beeld was, maar er moest ook veel gebeuren. Druiven snoeien, mest rijden, knoflook zetten. Name it.
De laatste oogsten zijn van het land. Er staat nog wat boerenkool, andijvie en postelein en spinazie maar het mag eigenlijk geen naam hebben. Op de vensterbank is het eerste voorkiemen al weer begonnen. De tabak komt al boven en de eerste paprika’s hebben hun blaadjes al ontvouwd. Veel te vroeg natuurlijk, maar het komt wel goed.

Met sommige producten moet je echt vroeg beginnen. Tabak is er zo een. (Die hele kleine ielige plantjes uitplanten heeft weinig zin. Plant ze pas als ze een handhoog zijn). De zoete aardappel of bataat is ook zo’n voorbeeld van een plant die de tijd neemt. Zowel om op te komen als om te oogsten. Het is altijd een van de laatste producten die geoogst worden omdat pas in het allerlaatste stadium het dik worden van de wortel op gang komt. (Zo gaat het ook bij de knoflook, trouwens, al hoef je daarbij geen hele zomer te wachten 😉

Het blad kun je overigens ook eten. Als spinazie. In Cambodia zien ze het als ‘krachtvoer’ getuige het gesprek dat ik met de kruidenier had. “Echt waar mijnheer, blad is Ginseng, extra versterkend”. Best. Maar ook gewoon mooi waardoor de aardappel of bataat ok als kamerplant houdbaar is.
Wil je meer weten over de zoete aardappel? Op www.moestuinforum.nl vind je een praktische handleiding. Maar zoals gezegd, neem de tijd en begin nu.

 

 

kefir

waterkefir

 

Ik was ze even uit het oog verloren. De kefir. Een lang verloren liefde. De meeste mensen kennen het wel onder de naam ‘yoghurtplantje’ (dat je voedt met melk) maar er bestaat dus ook waterkefir. En veel meer, maar ik ben nog lerende 😉

Op de foto zie je de waterkefir in de fase van tweede gisting. De eerste is dus echt niet lekker. Wie dat lekker vindt is….raar….
Rode bes met munt levert een heerlijk frisse smaakbom op. Dat wordt deze zomer dus kefir met aardbei, zwarte bes, appel, framboos, en noem maar op.

Maar dat is nog even geduld. Op dit moment is het in de moestuin vooral een kwestie van ruimen, herinrichten, bedekken, plannen, mest rijden. Schoffelen. Snoeien. Een boompje planten en meer. Toch is er nog leven in de tuin. Er staat nog een vol bed andijvie en de boerenkool laat zich ook niet onbetuigd. Vandaag nog een dozijn paprika’s meegenomen. Uit de tuin van de buren, dat dan weer wel, maar ze smaken er niet minder om.

Ook de guerrilla gardenia is weer gestart. Hier en daar ben ik wat aardperen “verloren” en het zou me niets verbazen als er volgend jaar spontaan een druivenstruik tegen een bepaalde flat groeit.

Hasta la Vista
Oorlogsvoering kan best mooi zijn 😉

Meer weten over kefir?: op Facebook vind je de Kefirgroep waar liefhebbers vragen stellen en korrels delen.