big shoppers

 

In deze blog  vroeg ik me af of het zou werken, dat tuinieren in tassen. Oftewel; tuinieren in ‘big shoppers’. Die grotere tassen die je bij de kassa kan kopen van de supermarkt. Nu, een paar maanden verder is het tijd om de balans op te maken. Om te beginnen bij de tassen zelf, want het valt wat tegen, die kwaliteit. Om een lang verhaal kort te maken: een volgend seizoen halen ze niet.

Ook zijn lang niet alle groentes geschikt om in deze tassen te verbouwen. Als je dat al doet, vul de tassen dan zo vol mogelijk met grond of sla de randen een, of twee keer terug, zodat de planten niet hoeven te ranken naar het licht. Gebruik geen groente met al te grote bladeren zoals bloemkool. Het kan wel, maar zet de planten /tassen dan ver uit elkaar en poot er niet meer dan 1 per tas. Over het algemeen heb ik toch de indruk dat bloemkool zich in de volle grond beter thuis voelt. Hetzelfde geldt voor de andere kolen avant la lettre.

Peultjes en Boerenkool  vormen wel een groot succes. Een stuk of vier boerkenkoolplantjes per tas kan best en ook de soort maakt niet echt uit. Hetzelfde geldt voor spitskool en in mindere mate voor savoijekool. Ook boontjes en sla zijn niet echt een probleem. Maar probeer echt om de tassen wat uit elkaar te houden, hoe krapper op elkaar hoe makkelijker je het de gemiddelde slak maakt ;-

Conclusie; echt een succes was het niet. Behalve dan in het voorjaar in de kas als de aardappels een maand of twee voorsprong krijgen door ze indoor op te kweken. Niet alleen lekker, maar stiekem ook wel leuk om de eerste te zijn. Kom je (in de vruchtwisseling) grond te kort, zet dan ergens een tas weg en plant je boerenkool of je prei.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

siroop6

 

 

Voor een hete dag…

Af en toe, als de oogst overvloedig is, of er veel bij de buren los komt, maken we een siroop. Zwarte bes, rode bes, kruisbes, rabarber, het kan allemaal. Allemaal lekker, maar de kruisbessensiroop is een regelrechte hit. Het enige nadeel is dat je er heel veel kruisbessen voor nodig hebt….

Wij namen ongeveer drie kilo kruisbes, 250 gram munt en drie komkommers voor een frisse afdronk. Alles gaat in de fruitpers, ook de munt (levert een heel krachtig olie-achtig iets op). Het geheel brengen we aan de kook en doen er ongeveer een vierde aan geleisuiker bij. Dat leverde welgeteld vier bierflesjes aan siroop op.

Zie je dat rode dopje op de fles? Door na het overbrengen van de siroop in de fles deze dop er in te doen, trekt hij vanzelf vacuüm. Ik zet de fles altijd nog even in heet water, maar het hoeft niet. Dopje gaat jaren mee!

 

 

 

 

 

 

 

Ik zie dat de bijdrages aan deze blog gestaag afnemen. Eerst dan maar het excuus….het is druk in de tuin 😉 De knoflook staat op het punt van oogsten. Tuinbonen idem, de peultjes zijn er al grotendeels uit, de eerste komkommers zijn al gegeten, andijvie was heerlijk, maar vooral het onkruid -nu het wat natter wordt vormt een ware plaag.

Druk dus.

Maar niet druk genoeg om niet te experimenteren in de keuken. Rode bessen jam met munt blijkt een voortreffelijke combinatie. Inmiddels heb ik zoveel munt weggegeven dat ik zelf bijna niets meer heb, maar vooruit…

Een ander culinair hoogtepunt dat ik iedereen aan zou raden is bloemkoolblad. Bloemkoolblad? Ja bloemkoolblad. Even kort koken en wokken. Het is een groente waar je iets meer voor moet kauwen, en doet in de verte qua structuur denken aan druivenblad. De smaak gaat richting snijbiet.

Mijn eigen bloemkolen zijn geen heel groot succes, maar gelukkig houden de buren niet van blad 😉

 

 

 

 

 

Vanmorgen stond ik bij de tabaksplanten te kijken. Dat wil zeggen wat er van over was, met dank aan de slakken.

Gepriegel. Dat is misschien nog het beste woord. Hele kleine worteltjes die je met moeite de grond in krijgt, waarbij of de plant weigert om aan te slaan, of de slakken een feestmaal hebben. Echt waar, er zijn dus slakken die kennelijk nicotine verslaafd zijn. want van de tabaksplant zijn alle delen, op het zaad na, giftig. (lees: voorzien van nicotine). Nou die kleine klojo´s eten de plant op tot op het naaf leeg.

Tabak van de de tabak hebben….: ) ja dat kan dus.

Nog nooit waren er ook zoveel slakken in de tuin. Toeval wellicht, maar zelfs de slakkenkorrels houden ze niet tegen. Geheel tegen de gewoonte in dus gif gestrooid, maar de kleine etterbakken laten zich nergens door tegenhouden. Ook niet door koffiedik, dennenaalden, of wat voor methode dan ook. Dit zijn killersnails! Gelukkig houden slakken niet van tomaten, dus lijken die er nog enigzins goed bij te staan.

En toch ben ik een watje annex dierenvriend. De slakken die ik tegenkom gooi ik over de heg, terwijl ik er beter de schaar in had kan zetten, of een turbo aansteker eronder had kunnen houden (wil ook wel helpen)….Maar nee. Ze krijgen een reisje richting heg en overmorgen zijn ze weer terug…

Maar nu is het afgelopen. Over. Uit. Ik ben op oorlogspad. Hasta la Vista baby. Zeg maar dag met je slakkenlijf.  Deze softie gaat over lijken. Slakkenlijken.

 

 

IMG_0183

 

´Geduld is de moeder van de porseleinkast`, zoals een bekende stripheld het ooit wist te verwoorden. Behalve dan in dit geval, want het geduld om jonge aardappels te te laten groeien tot knoeperts ontbreekt hier volkomen. Vinden we ook niet erg, want er is niets lekkerder dan zo´n klein ping~pong balletje. Niet eens geschild. Dat beetje schil veeg je er zo af. Een minuut of drie gekookt en that´s it. Misschien een klein beetje zout als je dat wil, maar niet meer en niet minder.

Want wat zijn ze lekker, die nieuwe aardappels. Met sla van eigen land en rabarber toe. Eind mei is wel erg vroeg om je eerste aardappels te oogsten, maar ik moet eerlijk zeggen dat het bezit van een tuinkas ook wel helpt… Daarin zet je een stuk of vijf van die bigshoppers.  (Het goedkoopst bij de Action voor 0,59 cent) en je kijkt er eigenlijk niet meer naar om. Af en toe een beetje water, maar dat is het dan ook wel. Aardappels houden niet van al te veel water.

1tas

 

30 Tot 40 liter aarde past makkelijk in zo´n tas. Uitgaande van 10 liter per pootaardappel, zeg maar 3 per tas. In mijn geval waren dat er dus vijf, omdat ik het meestal toch niet laten kan. En eigenlijk kan dat best omdat ik ze toch niet uit laat groeien tot echt grote aardappels. Buiten doe ik dat wel. Geen idee waarom, maar op de een of andere manier kan ik daar het geduld wel opbrengen…

Overigens is het tuinieren in tassen best een goed idee. De aardappels maken volgend jaar zeker weer onderdeel uit van het programma, maar de vrijgekomen tassen gaan we nu weer gebruiken om de prei in uit te planten. Met andere grond. Dat dan weer wel, want prei kun je bijna in de mest zetten, bij wijze van spreken. In dit geval schep ik de grond van de composthoop en meng die met de overgebleven aarde. Daarna dus wel weer geduld, want voor de prei echt zover is, is de winter aangebroken.

Tassen in de tuin

Een gedeelte van het perceel is voorzien van gronddoek en zo´n 30 big shoppers. Gewoon om te kijken of het nu werkt, dat tuinieren in tassen. Bovendien was de kool aan rotatie toe en ontbrak daarvoor eigenlijk de ruimte…Tuinieren in tassen brengt de uitkomst en scheelt in ieder geval een hoop ´geschoffel.´

Aardappels lukken dus wel. Met peultjes gaat het ook reuzegoed. 3 Tassen op een rij en flink inzaaien, zodat het gewas wat steun aan elkaar kan vinden. Op het einde van iedere tas een stok en daar wat kippegaas doorheen. Dat is het feitelijk wel. Boerenkool levert ook niet echt problemen op. Zeker zolang ze klein blijven zet ik ze lekker vol in een goed bemeste tas.

Stambonen leveren ook geen enkel probleem op. Deze zet ik wel wat verder uit elkaar. Zeg een stuk of zes per tas zodat de wind er goed doorheen kan gaan. Na wat vervelende ervaringen ben ik inmiddels als de dood voor schimmel door gebrek aan verluchting. Andijvie vormt ook geen probleem, net zoals andere bladgroentes. 3 Tot 4 kroppen in een tas gaat met gemak.

Eigenlijk is deze test nu al redelijk geslaagd. Volgend jaar weer tassen. Dus nu beginnen we met het opsparen van de big shoppers.